Taraftar, Kurşun ve Beştepe

26 Kas 2013


Yıllar önce bi deplasmandan dönmüşüz, maç Ankaragücü'nün. Ne yapsak, ne etsek diye düşünüyoruz gece vakti eve de gidilmiyor. Dedik ki "hadi Beştepe'ye gidelim, orada bizim evimiz nasılsa" bir otobüs adam ne yaptığımızı bilmeden Beştepe'ye doğru gidiyoruz, böyle mutluluk yok. Tesislerin önüne geldik herkes birbirine bakıyor "ee napcaz?" Hemen giriyor biri besteye "Ankaragücü sen çok yaşaa"

Belkide hayatımızın en mutlu gününü yaşıyoruz o gün, saat gece 4.  Ankaragücü şampiyon olmadı, küme düşmemek için çırpınıyor, deplasmanda galip geldi sadece.

Çimlerin üzerinde uyuyanlar, girişte kendine yer arayanlar sanki hepsi evinde gibi. Gerçi zaten orasıda onların, taraftarın evi.

Sabah saat 9 "beyler şu cepleri bi boşaltında poaça alalım" diyen birisi geliyor, gözler yarı açık yarı kapalı veriyoruz cebimizdeki parayı. 1 otobüs insanın cebinden sadece 20 lira çıkıyor. "Oğlum nasıl yaşıyorsunuz siz?"

 Meyve suyu, poaça, simit kahvaltı yine Beştepe'de yapılıyor ev gibi yani. Tek eksik annemiz yerine deplasmana gittiğimiz insanlar uyandırıyor bizi. Annemizin dediği "kalk hadi kahvaltı hazır" çağrısı yerine "beyler şu cepleri bi boşaltın" sesiyle uyanıyoruz sadece. Belki de bu daha çok hoşumuza gidiyor bilemiyoruz.
Sonra tokalaşmalar, diğer deplasman için alınan sözlerle ayrılıyor taraftar Beştepe'den. "Canım feda olsun sanaa"

Tarih 24 Kasım 2013

Taraftar yenilgi sonrası haklı olarak gergin, Beştepe tesislerine, yani evlerine gidiyorlar. Tarih burada yazılıyor işte asıl "TARAFTARA ATEŞ AÇILIYOR" taraftarın evinde taraftara ateş ediliyor. 

Yukarıdaki anıyı okuyun, sonra altındaki kalın yazıyı okuyup karar verin. Bende yazıyı şöyle bitireyim.

"Beştepe evdir, Ankaragücü bizimdir!"


0 yorum:

Yorum Gönder